د زوی پیغام:

مورې سلام! یوه لویه خبره دې ته ویل غواړم. نن مې د ښوونځي آزموینه کې ډېر ټیټ نمره راغله. زه ډېر خفه یم او نه پوهېږم څه وکړم. بخښنه غواړم.

د مور ځواب:

بچیه! خفه مه شه. یوه آزموینه ټول ژوند نه دی. مونږ به یو ځای لوست وکړو. ته هوښیار هلک یې. راشه کور ته، خبرې به وکړو.

زما ملګری احمد په ښوونځي کې ستونزې لري. د ریاضي درس یې ډېر سخت دی او نمرې یې ټیټې دي. هغه وایي چې ښوونکی ډېر چټک درس وایي او هغه پکې نه پوهېږي. احمد پخپله هڅه کړې ده. هغه هره شپه درسونه لولي او یوټیوب ته ګوري چې زده کړه وکړي. خو بیا هم آزموینو کې ښه نمرې نه اخلي. زه غواړم ورسره مرسته وکړم. هره ورځ به د ښوونځي وروسته یو ځای لوست کوو. زه به ورته ریاضي تشریح کړم ځکه چې ما ته اسانه ده. هم به ښوونکي ته ووایم چې احمد ته لږ ډېر وخت ورکړي. زه باور لرم چې احمد به بریالی شي.

د ماریا لیکنه:

لومړۍ ورځ زما لپاره ډېره سخته وه. زه تل تلیفون ته ګورم، خو اوس هغه نشته. دویمه ورځ مې د کتاب لوستل پیل کړل او ډېر خوند مې ترې واخیست. زه د ملګرو سره مخامخ وکتل او ډېره خوشاله شوم. بې له تلیفونه ژوند ډېر ښکلی دی. زه اوس ډېر وخت لرم چې نوې شیان وکړم. میندې او پلار هم خوشاله دي.

د لیو لیکنه:

بې له تلیفونه ژوند زما لپاره ډېر ستونزمن دی. زه نشم کولی د ملګرو سره خبرې وکړم او لوبې هم نشم کولی. لومړۍ ورځ مې ډېره ستومانه وکړه. دویمه ورځ لږ ښه شوه خو بیا هم زما زړه تلیفون ته تلل. زه پوهېږم چې دا ښه تجربه ده، خو ریښتیا ووایم، تلیفون مې ډېر یادېږي. امیدوار یم چې دا اونۍ ژر تېره شي.