پنج کلمه: دختران، کتاب، مکتب، لبخند، درس ۱. دو دختر در تصویر دیده می‌شوند. ۲. آن‌ها کتاب‌هایی در دست خود دارند. ۳. فکر می‌کنم آن‌ها در مکتب هستند. ۴. دختران لبخند می‌زنند و خوشحال به نظر می‌رسند. ۵. آن‌ها مشغول خواندن درس‌های خود هستند.

معراج: سلام و روز بخیر! همین حالا با امید و ارمان بودم. آنها بعد از درس مکتب به سینما می روند. من: سلام معراج جان! واقعاً؟ من هم با آن‌ها به سینما می‌روم. ما قبلاً برنامه ریزی کرده بودیم. تو هم بیا! معراج: آنها به من نه گفتند که تو هم می روی. من فکر کردم با من به فوتبال می روی. من: معذرت می‌خواهم معراج. فراموش کردم به تو بگویم. شاید بعد از سینما بتوانیم فوتبال بازی کنیم. معراج: خیر است، حتماً فراموش کردی. فردا در مورد سفر ما به فرانسه با مادرم صحبت می کنم. من: خیلی خوب! من هم با مادرم صحبت کردم، اما او کمی نگران است. می‌گوید هنوز زود است. معراج: اگر مادرت خوش نیست که برویم، من هم نمی روم. تکتها هم قیمت شده است. من: بلی، حق با توست. شاید بهتر باشد سال آینده برویم. تا آن وقت پول هم جمع می‌کنیم. معراج: سال آینده بخیر، امسال باید کارکنم و پول پس انداز کنم.

بعد از فراغت از مکتب می‌خواهم زندگی مستقل داشته باشم. فکر می‌کنم با یک دوست خوبم در یک اپارتمان زندگی می‌کنم. زندگی با دوست بهتر است چون کرایه خانه را تقسیم می‌کنیم و تنها نیستیم. دوست دارم با دوستم عارف زندگی کنم. او آدم مسئولی است و آشپزی خوب می‌کند. اما نمی‌خواهم با آدم‌های بی‌نظم زندگی کنم، چون من نظافت و ترتیب را دوست دارم. ترجیح می‌دهم در شهر زندگی کنم. در شهر همه چیز نزدیک است: پوهنتون، مغازه‌ها، رستورانت‌ها و امکانات تفریحی. زندگی در روستا آرام است، اما برای یک جوان کمی بی‌سرگرمی است. یک اپارتمان کوچک دو اتاقه برایم مناسب است. نیاز به خانه بزرگ ندارم. مهم‌ترین چیز این است که اپارتمان روشن باشد و نزدیک ایستگاه باس باشد تا به آسانی به هر جا بروم.