سلام مادر جان! امیدوارم حالت خوب باشد. می‌خواهم یک خبر برایت بگویم. من تصمیم گرفتم که مکتب را ترک کنم و با دوستم به سفر بروم. ما می‌خواهیم دنیا را ببینیم. لطفاً ناراحت نشو. فرزندت سلام بچیم! چه می‌گویی؟! مکتب را ترک کنی؟ این تصمیم خیلی بد است! تحصیل برای آینده‌ات بسیار مهم است. لطفاً خوب فکر کن. امشب باید با هم صحبت کنیم. مادرت

دوست من احمد در مکتب مشکلات زیادی دارد. او در درس ریاضی و ساینس نمره‌های پایین می‌گیرد و نمی‌تواند درس‌ها را خوب بفهمد. همچنین او با بعضی از همصنفی‌هایش مشکل دارد و احساس تنهایی می‌کند. احمد خودش کوشش کرده است. او هر شب تا دیر وقت درس می‌خواند و از انترنت ویدیوهای آموزشی تماشا می‌کند. اما هنوز هم نتیجه خوب نگرفته است. من می‌توانم به احمد کمک کنم. هر هفته با هم درس می‌خوانیم و من ریاضی را برایش توضیح می‌دهم. همچنین می‌توانم او را با دوستان دیگرم آشنا کنم تا احساس تنهایی نکند. من فکر می‌کنم با کمک و حمایت، احمد می‌تواند موفق شود.

متن ماریا: هفته بدون موبایل برای من خیلی خوب بود! در روزهای اول کمی سخت بود، اما بعد از دو روز عادت کردم. بدون موبایل وقت بیشتری برای کارهای دیگر داشتم. کتاب خواندم، با خانواده‌ام بیشتر صحبت کردم و بیرون رفتم. در مکتب هم بهتر درس خواندم چون حواسم جمع بود. شب‌ها زودتر خوابیدم و صبح‌ها با انرژی بیشتری بیدار شدم. فکر می‌کنم همه باید گاهی موبایل خود را کنار بگذارند. زندگی بدون موبایل واقعاً آرام‌تر است. متن لیو: این هفته بدون موبایل برای من خیلی سخت بود! من هر روز با دوستانم از طریق موبایل صحبت می‌کنم و بدون آن احساس تنهایی کردم. نمی‌توانستم اخبار و موسیقی گوش کنم. وقتی از مکتب به خانه می‌رفتم، نمی‌دانستم چه کار کنم. وقتم خیلی آهسته می‌گذشت. همچنین بدون نقشه گوگل چند بار راه را گم کردم. من فکر می‌کنم موبایل بخش مهمی از زندگی ما شده و زندگی بدون آن واقعاً مشکل است.